Madryt

Madryt, stolica Hiszpanii, to dos­konale prosperujący, nowoczesny ośrodek przemysłowy, a jedno­cześnie miasto pełne zabytków. Wspaniała architektura Madrytu jest pozostałością po okresie naj­większej świetności, kiedy królowie hiszpańscy należeli do grona naj­potężniejszych władców Europy.

Do połowy XVI wieku położony w central­nej części Półwyspu Iberyjskiego Madryt był stosunkowo niewielkim miastem o nik­łym znaczeniu politycznym i gospodarczym. Dopiero od 1561 roku, kiedy to król Hiszpanii, Filip II przeniósł tu swoją siedzibę, miasto zaczę­ło się dynamicznie rozwijać. Od 1606 roku Madryt jest stolicą Hiszpanii, a obecnie również najwięk­szym miastem tego kraju.

Jak na stolicę kraju przystało Madryt jest mia­stem dużym, choć nie molochem, który przytła­czałby rozmiarami. Stolica Hiszpanii ma 531 km2 powierzchni i 2,9 min mieszkańców. Pod wzglę­dem urbanistycznym wyraźnie odznaczają się dwa style zabudowy - centrum miasta (okolice Plaża Mayor) poprzecinane jest gęstą siecią wąskich, ma­lowniczych uliczek, natomiast przez wybudowane później dzielnice, otaczające zabytkowe centrum, ciągną się szerokie aleje. Wokół rozległych pla­ców wznoszą się tutaj wysokie nowoczesne budyn­ki biurowców.

Mieszkańcy Madrytu pochodzą ze wszystkich rejonów Hiszpanii - wielu z nich przyciągnęła do stolicy perspektywa pracy w szybko rozrastającym się pasie przemysłowym rozciągającym się wokół miasta. Hiszpanie nazywają mieszkańców Madrytu gatos, tzn. koty. Przydomek ten pochodzi jeszcze z czasów średniowiecza, kiedy to miejscowi żoł­nierze mieli opinię niezrównanych wspinaczy - nie był im straszny żaden mur obronny.

W latach 70. naszego stulecia do Madrytu napły­nęła liczna grupa uchodźców z hiszpańskojęzycz-nych krajów Ameryki Południowej (zwłaszcza Argentyńczyków i Chilijczyków). Część tej grupy to imigranci zarobkowi, wielu to ludzie prześla­dowani ze względów politycznych.